| |
 |
Lokaal 110, een sfeerimpressie...
Onderwijs/Middelbaar | Onderwijs, elke dag anders!
|
20 November 2009 | 19:17:04
|
"...zag jij misschien dat ik naar jou."
Mijn lokaal is het gezelligste lokaal van de hele school. En dat is fijn, want ik geef er toch al gauw 25 uur per week les (ik zit geloof ik 3 of 4 uur ergens anders...) Niet voor niks heb ik het in Dresden gekochte gele schildje met de tekst : "Staatsgebied Claudia, ohne mich läuft hier nichts" achter mijn bureau opgehangen...
Eigenlijk is lokaal 110 een talenlokaal, maar stiekem is het bijna een Duitslokaal, met een vleugje Nederlands) Er hangen allerlei posters (vooral Duitse, en 2 of 3 Engelse en Franse), foto's (van straattaal in Duitsland), landkaarten (van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland) Een deur vol met Engelse, Duitse en Franse Loesjes, en werkstukjes van leerlingen. Achter in het lokaal staan door leerlingen ontworpen cd-hoesjes, in de vensterbank geknutselde trabantjes. Ik voel me er helemaal thuis. Kopje koffie er bij, soms een muziekje op de achtergrond. Ik voel me er zelfs zo thuis, dat ik regelmatig mijn schoenen uitgooi. (Dit tot hilariteit van mijn kids...)
Dan nog, heb kale plekken aan de muur. Of liever gezegd, één nog bijna helemaal kale muur! Het lokaal kan nog meer een "Clau-lokaal" worden. Leerlingen kwamen al met een poster van Nick & Simon en met een poster van Nick alleen (de schatjes!) Ze hangen nog niet, maar dat komt nog wel. Misschien dat ik er maar een poëzieproject aan moet koppelen, om het een beetje te legitimeren. Een poster van Nick en Simon als middelpunt van een gedicht lijkt me wel wat...
Van een collega kreeg ik bovendien deze week één van mijn favoriete Plint-Posters. Met daarop mijn favoriete gemoedstoestand: Lui. Die krijgt een mooi plekje voor in mijn lokaal, op de rode bakstenen muur, naast het Smartboard. Daar valt hij mooi op!
Maar dan heb ik zelf ook nog een erg mooie Plintposter. Een echte "helemaal Clau-poster" En daar moet ik nog even een heel goed plekje voor zoeken. Het gedicht heeft al een plekje in mijn hart. Nu nog in mijn lokaal...
|
|
|
|
|
"Mevrouw, we moesten meteen aan u denken!"
Onderwijs/Middelbaar | Mijn eigenste mening
|
19 November 2009 | 21:57:02
|
Bijna de hele vierde klas is deze week op uitwisseling bij onze partnerschool in Großefehn. Ze zitten daar in gastgezinnen en ze werken ijverig aan een economieproject. Vandaag moesten ze proberen om hun zelfbedachte afwasmachines aan de man te brengen. En als je reclame wilt maken, dan heb je natuurlijk publiek nodig. En dus ben ik samen met twee collega's naar de KGS-Großefehn gereden om onze lieve kindertjes een beetje moreel te ondersteunen.
Ik was amper binnen, of twee meiden kwamen met blosjes op hun wangen op me afgerend. Ze begonnen heel enthoustiast te vertellen: "Mevrouw, we hadden gisteren toch iets! We moesten meteen aan u denken!" Ze waren met een groep gaan bowlen. Ik kon me niet voorstellen, dat ze bij bowlen aan mij moesten denken. Ik houd namelijk helemaal niet van bowlen. Ik heb het zelfs al wel eens gepresteerd om mijn bal op de baan naast me te gooien (dat was, toen ik de miepjes op die baan wilde nadoen, maar dat deed ik iets te enthousiast). Het beste resultaat behaal ik, als ik de bal achteruit door mijn benen speel. Nee, bij bowlen denk je niet meteen aan mij.
Er was daar een erg mooie jongen. Hij leek op een bekende acteur (van wie mij de naam alweer ontschoten is). Zij hadden hem de hele tijd aan zitten staren en hij staarde terug. Ze stonden zelfs met hem op de foto. Bleek, dat het een buurjongen was, van iemand die ook mee deed aan het project enz enz enz.
Ik heb nog geprobeerd om ze vermanend toe te spreken: "Dames dames! Jullie hebben toch allebei een vriendje?" Ze keken me onschuldig en ongelovig aan. Het enige dat ze nog zeiden was: "Dus?"
Ik kon een brede grijns niet meer onderdrukken. Tja, dat is normaal míjn antwoord! |
|
|
|
Stemadvies
Politiek/Verkiezingen | Wat vindt Clau hiervan?
|
18 November 2009 | 18:30:39
|
Ik heb een mening. Sterker nog, ik heb over bijna alles wel een mening. En normaal heb ik zelfs wel een lichte politieke voorkeur. Dat wil in mijn geval vooral zeggen, dat ik weet op wie ik níet moet stemmen. Ik ben het namelijk met heel veel mensen en standpunten niet eens. Op wie ik wel moet stemmen, vind ik lastiger. Ik zie bij veel partijen wel iets goeds. Toch stem ik altijd. Juist om er voor te zorgen, dat mijn stem niet verloren gaat. Of erger nog, bij de verkeerde mensen terechtkomt.
Omdat ik vanaf 1 januari in een nieuwe gemeente woon, moest ik vandaag stemmen. Lastig, want er werd nauwelijks campagne gevoerd. Ik heb nog niks met de nieuwe gemeente en het loopt ook allemaal nog niet echt zoals het moet. Ik ken de lokale bestuurders niet of nauwelijks en ik weet het gewoon echt even niet. Ik zou bijna zeggen, dat het me ook niet echt interesseert. Maar goed, als ik nu niet zou gaan stemmen, dan zou ik van mezelf de komende vier jaar ook niet mogen klagen. En vier jaar is best lang...
Toch regen en wind maar getrotseerd. In het stembureau was ik er nog niet helemaal uit. Ik vroeg stemadvies. Ik kreeg een dartpijltje...
|
|
|
|
Sjans...
Theater | Op stap met Clau
|
16 November 2009 | 19:07:59
|
Eigenlijk had ik hier een blog willen schrijven over vier dames. Over twee moeders en twee dochters, die samen naar Holiday on Ice gingen. Ik had willen vertellen, hoe schattig we die twee oude mannetjes vonden, die arm in arm door de hal hobbelden. Over het idee, dat onze moeders er over 30 en wij over 50 jaar, vast ook zou bij zouden hobbelen. Maar dat dat dan niet zo gek zou lijken, omdat wij nu eenmaal vrouwen zijn en omdat vrouwen wel vaker arm in arm hobbelen.
En ik had willen vertellen hoe één van de vier dames (ik deze keer niet!) sjans had met een erg lieve meneer die haar sjaal zo mooi vond. Ik had willen schrijven, dat hij zo ongeveer over haar sjaal heen kwijlde en dat ze niet wist waar ze moest kijken. Waar ze de prachtige sjaal vandaan had en of ze altijd een sjaal omhad... Over dat ze antwoordde, dat ze het koud had en dat hij daar niet echt last van had. Ik had ook willen schrijven, hoe haar vriendin (lees: Clau) erg haar best gedaan heeft om haar gezicht in de plooi te houden, om eenmaal buiten gehoorsafstand in gieren uit te barsten.
Maar ik doe het niet, ik vind het stiekem best zielig. Voor twee schattige oude mannetjes en voor die lieve meneer. Niet voor de vier dames die een heerlijke middag gehad hebben! |
|
|
|
En daarom mogen jullie dus niet op tafel zitten!
Onderwijs/Middelbaar | Onderwijs, elke dag anders!
|
14 November 2009 | 14:53:14
|
Na de anti-groftaalgebruikles was het tijd om gezellig na te kletsen met mijn klas. Over wanneer nu iets pesten is, wanneer iets discriminatie is, wat respectvol met met elkaar omgaan is, hoe je met verschillende meningen omgaat enz enz. Gewoon gezellig dus.
Ik had me er helemaal goed voor geïnstalleerd. Mijn favoriete zithouding: op een tafel met mijn voeten op een stoel. Het perfecte voorbeeld van hoe het niet moet.
Halverwege de les kregen we het over verschillende huidskleuren, uiterlijke verschillen, vriendschappen met verschillende etnische achtergronden, adoptie en of je je dan gewoon helemaal Nederlander voelt. Kortom, een erg open les, waarin echt alles bespreekbaar was. De sfeer was ontspannen en goed.
Vanuit het onderwerp adoptie kregen we het er ineens over, hoe het komt, dat zo veel Chinezen "Ling" van achternaam heten. Ik wist daarop geen antwoord. Wel wist ik bloedserieus te vertellen, dat het woord "Tweeling" daar alles mee te maken had. Ooit was er namelijk een familie Ling die twee kindjes tegelijk kreeg: "Hee, dat is TWEELING"...
Het duurde even voordat de klas doorhad dat ik ze zat te plagen. Ik moest vreselijk lachen om die gezichtjes. Ik sloeg mezelf op mijn dijen van het lachen. En dat had ik beter niet kunnen doen. Ik verloor mijn evenwicht en viel voorover. Met stoel, en met tafel. Even was het stil en toen barstte de klas helemaal in lachen uit. Ik wist een oerkreet te onderdukken (kan toch moeilijk grof taalgebruik uitslaan tijdens zo'n lesje over respect?). Met een scheve grijns op mijn gezicht wist ik nog net uit te brengen:
"Tja, en dat is dus precies, waarom jullie niet op de tafel mogen zitten!"
Op de vraag van een van mijn leerlingen, of ik dat niet nog een keer wilde doen, zodat hij er een filmpje van kon maken, heb ik maar geantwoord, dat me dat toch niet zo'n heel goed idee leek... |
|
|
|
Goed voorbeeld
Mijn eigenste mening
|
14 November 2009 | 12:30:39
|
 Er wordt wat afgescholden en - gevloekt bij ons op school. Niet zozeer door mij. Ik kijk wel uit, zeker waar mijn leerlingen bij zijn... Ik ben erg creatief geworden in het verbasteren van mopperuitspraken. Als me iets mislukt, dan flap ik er een welgemeend "SHOOT" uit en als ik een brul moet geven, dan is het vaak iets als: "En wel potverdorie, wat denken jullie wel niet, kom op zeg!" Soms gebruik ik variaties als "Potverjandriedubbeltjesmij" of " Goshemikkie". En als er al een brul uitkomt, dan weten mijn leerlingen ook, dat ze op hun hoede moeten zijn!
Meer dan regelmatig moet ik mijn leerlingen vermanend toespreken, dat ze op hun taalgebruik moeten letten en een aantal keren per jaar leg ik een les stil om met de kids in gesprek te gaan, dat ze elkaar niet uit moeten schelden voor homo, omdat dat geen scheldwoord is, maar iets heel normaals. Dat ze elkaar geen ziektes moeten toewensen, omdat dat nooit leuk is, en dat ze elkaar niet uit moeten maken voor mongool of iets dergelijks, gewoon omdat dat niet leuk is voor mensen die geestelijk gehandicapt zijn, of voor mensen met geestelijk gehandicapte familieleden. En elkaar uitschelden om het uiterlijk, dat accepteer ik al helemaal niet!
Iets meer indruk maakt het, wanneer er iemand op school langs komt om een gastles te geven. Iemand van de "Bond tegen het Vloeken" (Die met die papegaai in het logo, met de tekst 'Word geen naprater!") bijvoorbeeld. En hoewel de beste man 3,5 uur moet rijden om zijn praatje te houden, doet hij dit toch met veel overgave...
Gisteren was het weer zo ver. De meneer zat bij ons in de koffiekamer en mijn normaal altijd erg lieve en zachtaardige collegaatje zat net uitgebreid te mopperen over iets wat haar de dag ervoor was overkomen. Dit gebeurde in het plat Gronings. Wij probeerden nog te waarschuwen, dat ze een beetje op haar taalgebruik moest letten, maar ze raasde onverstoorbaar door. Wij keken de man met een verontschuldigende blik aan, maar de man stelde ons gerust: "Laat haar maar, ik versta er toch geen woord van!" Ondertussen bleef collegaatje maar razen en tieren: "En toen kwam er zo'n achterlijke mongool van de andere kant en die seinde met zijn lichten!"*
De meneer bloedserieus (met een iets wit weggetrokken gezicht): "Tja, dat verstond ik dan dus weer wel..."
Ik ben nu toch wel een beetje bang, dat hij onze school als reddeloos verloren beschouwt...
* Net was Yta nog even weer bij Paul de Leeuw. Zij is een held! Gewoon tegen Rutger van Geen Stijl zeggen, dat ze boos op hem is, dat hij haar uitgescholden heeft voor mongool. Ik vind het lef hebben! |
|
|
|
Knikkende knieën
Persoonlijk | Mooie mannen!
|
12 November 2009 | 18:40:37
|
Diep in mijn hart ben ik echt nog steeds dat stoere, maar erg verlegen meisje van 18
Iedereen die mij een heel klein beetje kent, is op de hoogte van mijn zwak voor mannen. Een opmerking, een grap, een mooie stem, maar vooral een blik kan al meer dan genoeg zijn om mij niet meer helder te laten nadenken. Net iets langer kijken dan nodig is. Een blik zegt vaak meer nog, dan 1000 woorden. Daarbij komt ook nog eens, dat ik soms net iets te veel fantasie heb. En dat is dus erg lastig. Vooral als je eigenlijk heel nuchter bent en met beide benen op de grond staat...
En vandaag is het weer eens raak:
De nieuwe DVD van Nick & Simon. Met daarbij deze poster. Levensgroot. Ik denk dat ie maar een mooi plekje in mijn lokaal moet krijgen... (Ingelijst, en ergens hoog, waar ik hem alleen maar kan zien en waar niemand er bij kan!) |
|
|
|
de oogst van een weekje Dresden
Taal | Deutsch macht Spaβ
|
05 November 2009 | 17:23:09
|
Authentiek leesvoer...
- 10 boeken voor mezelf: Dresdense Krimi's en andere boeken die zich in die omgeving afspelen.
- 20 boeken die geschikt zijn voor jongeren. Over voetbal, dieren, hobby's, ontdekkingen, kookboeken, knutselen, strips, de wereld, gevaarlijke dingen, vissen en ga zo maar door.
- foldertjes van restaurants, bezienswaardigheden enz.
- een stapeltje gratis plattegronden
- gratis kaartjes
- Een aantal gekochte kaartjes. Hoogtepunt: "Staatsgebiet Claudia, ohne mich läuft hier nichts"
- Een menukaart van restaurant Pulverturm (an der Frauenkirche)
- ruim 20 Hörzu TV-gidsen van week 43. Eerlijk meegenomen uit het hotel en mijn reisgenoten vriendelijk gevraagd om hetzelfde te doen. De TV-gidsen zouden zaterdag toch bij het oud papier beland zijn. Nu moet ik er dus alleen nog even opdrachten bij bedenken
- Heel veel foto's van teksten die je overal op straat tegenkomt.
Ik kan niet wachten om het allemaal toe te gaan passen!
Update I:
De eerste HörzuQuiz is inmiddels klaar! Morgen zien of het net zo leuk is als dat ik denk dat het is...
Update II:
De Quiz was nóg leuker dan dat ik gehoopt had! |
|
|
|
Dresden
Reis/Duitsland | Op stap met Clau
|
05 November 2009 | 17:22:34
|
Op woensdagochtend 7 uur was het vertrek. En net als vroeger, hadden we een mooi plekje ergens achter in de bus weten te bemachtigen. Er was alle tijd om lekker rustig wakker te worden en te genieten van de prachtige lucht. (Hoewel de meesten net zo lief nog een uurtje langer in bed gelegen hadden...)
Overigens, op het moment dat je koffie kon bestellen, bleek toch maar weer, dat de achterste plekken niet altijd de handigste plekken zijn. Toen wij onze koffie net ophadden, was het al tijd voor de eerste plas-/rookpauze.
Plassen in Duitsland. Bij een Ratstätte. Blijft toch altijd weer een grap. Je gooit 50 Eurocent in een gleufje, er komt een kaartje uit, en als je dan naar de wc bent geweest, dan kun je je plasbonnetje gewoon declareren. Je kunt hem zelfs bewaren en sparen voor een groter bedrag. Helaas had niet iedereen dit helemaal door. Sommigen hebben dan ook extra hun best gedaan, om genoeg achter te laten, zodat ze in elk geval waar voor hun geld hadden...
Na nog een paar stops (waaronder een heerlijke lunch), de film Dresden, zo'n 80 liedjes op de MP-4-speler en wat spelletjes op de DS kwamen we om ongeveer 5 uur aan in Dresden. Spullen naar boven slepen. We hadden een ruime kamer met een heerlijk bed en een bubbelbad (haha, echt niet) en een prachtig uitzicht op alle torens van de stad. (dat dan weer wel). En toen snel naar de bar voor een biertje. Daarna was het tijd voor onze eerste Saksische maaltijd. En als je in Duitsland een Irish Coffee met extra Sahne bestelt, dan krijg je ook extra Sahne. En Irish Coffee in een soort vaas.
De donderdag was de dag voor de stadswandeling met heel veel uitleg (vooral August der Starke dook overal weer op). Zwinger, Grünes Gewölbe, Frauenkirche en veel veel meer! Na de stadswandeling was het tijd voor een volgend hoogtepunt van de reis: SHOPPEN! Dresden is echt een heerlijke shopstad met veel leuke winkels en goede grote boekwinkels. Ik kon mijn hart ophalen en ik heb me (met toestemming van de baas) helemaal uitgeleefd! Ik heb weer zo'n 20 boeken aangeschaft voor de mediatheek... En van shoppen krijg je natuurlijk trek en dorst.
Voor de vrijdag stonden er twee excursies op het programma. Een uitstapje naar het "Wasserschloss Moritzburg" waar bij aankomst helemaal geen water te bekennen was. Dat hadden ze net allemaal uit de enorme vijvers gepompt om de karpers te kunnen vangen. Ook hier werd weer duidelijk, dat August der Starke een enorme vinger in de Dresdense pap gehad heeft.
's Middags was het allerleukste uitstapje: Een rondleiding door de Radeberger Bierbrouwerij. Dit was een stukje topentertainment waar veel dure cabaretiers nog een puntje aan kunnen zuigen. En dit was toch mede te danken aan de fantastische grappenmakers die we zelf bij ons hadden. Bovendien hadden we de zware taak, om het bier daar te proeven. Ik was er snel uit. Ik vond het niet-houdbare-Radeberger Zwickelbier het lekkerst.
Zaterdag was het al weer de laatste dag. Een excursie naar Schloss Pillnitz. Wederom een leuk optrekje van August der Starke. Een heerlijke wandeling door het prachtige park gemaakt en daarna lekker met de boot terug naar Dresden. Daar hadden we nog een vrije middag, maar helaas waren alle winkels dicht (Reformationstag). Tijd genoeg dus, om nog een paar bezienswaardigheden te doen en om Dresden vanaf 11 hoog vanaf de Rathausturm te bekijken. Prachtig! Het eten van deze laatste dag was een absoluut hoogtepunt en een must voor iedereen die ooit naar Dresden gaat: Restaurant Pulverturm (an der Frauenkirche). Een restaurant in de gewelven van Dresden, Middeleeuws ingericht met authentieke Saksische gerechten. Echt helemaal top!
Zondag was de dag van de terugreis. Een vlotte terugreis, met gezellige muziek (haha, sorry) en een vrolijke DVD. En uiteraard weer de heerlijke koffie. Met live entertainment deze keer. Lieve koffieBoy: Ik zou de volgende keer de DVD gewoon uitzetten als ik iedereen koffie zou moeten bezorgen. Dan stoot je je hoofd in elk geval niet 7 keer ;-) (En zo geweldig was die Deutsche Schlager-DVD nu ook weer niet...)
Conclusies:
-
*Zucht* helemaal verliefd...
-
Dresden is echt een heerlijke stad.
-
Zonder August der Starke was er waarschijnlijk geen geschiedenis van Dresden geweest.
-
Volgens ons leeft hij stiekem nog en betaalt hij er goed voor, dat zijn naam regelmatig genoemd wordt...
-
Kortom, enorm genoten en ook nog eens heel veel ideeën opgedaan voor school! |
|
|
|
Wat we in Christianslyst
Onderwijs/Middelbaar | Onderwijs, elke dag anders!
|
27 September 2009 | 13:26:16
|
Een weekje Christianslyst
27 Leerlingen en 2 docenten: 35 bevindingen, in min of meer willekeurige volgorde.
- Als een buschauffeur psssjjsjsjsjsht in de microfoon doet, dan werkt dat eerder op je lachspieren, dan dat je er stil van wordt. Fluiten werkt beter...
- Omrijden om eventuele files te vermijden duurt waarschijnlijk langer dan gewoon over de snelweg rijden en eventuele files op de koop toe te nemen.
- Als je niet over de snelweg rijdt, dan kom je geen "Raststätten" tegen. Pauze houden zonder Raststätte is met 27 Nederlandse kids en 13 Duitse kids is niet echt grappig.
- Als een buschauffeur maar één prullenbak in de bus heeft, en geen zakjes aan de stoelen hangt, dan is het zijn eigen schuld, als er rommel op de vloer terechtkomt!
- Als je ruim 2 uur later aankomt, dan op het programma vermeld staat, dan valt er een programma-onderdeel uit en dan is alles in één keer erg hectisch. (Zeker als je een uur later al moet eten!)
- Een kampvuur spreekt altijd tot de verbeelding.
- Je kunt brandnetels roken in riet. Ziet er uit als een sigaret, stinkt vreselijk, maar het is volstrekt ongevaarlijk. Je kunt er hooguit diarree van krijgen...
- Marshmellows zijn dan een stuk lekkerder!
- Van Energydrink ga je stuiteren. Dit is niet goed voor je nachtrust. En ook niet voor de nachtrust van anderen. De oogst van meneer S. was al gauw meer dan 50 (!) Blikjes...
- Je bent nooit te oud voor een draaimolen en een kabelbaan. Toch?
- Ook niet voor Airhockey (zelfs als dat betekent, dat de tafel niet helemaal heel is, en dat je met 2 halve "airhockeysticks" moet spelen.)
- Er zijn mensen, die zo stevig veters kunnen strikken, dat de schoenen de hele dag niet meer los gaan en dat de enkels bijna afgekneld raken.
- Mevrouw G. is niet één van die mensen... (Meneer S. wel!)
- Als je in Duitsland eerst zo'n 2 kilometer moet lopen voor een Mac om er dan vervolgens achter te komen dat ze geen Mac Kroket hebben,dan is dat een enorme teleurstelling! "Moiie, wat n zootje, ze hebb'n hier geeneens een MacKroket!
- Kibbelingen kennen ze ook al niet. Visafval paneren en frituren vinden ze een voorbeeld van typisch Nederlandse zuinigheid...
- Pommes, Bratwurst en Currywurst gaan er altijd in!
- Kebab ook. Dat je kamer daarna ruikt naar een ontplofte knoflookbom, dat maakt niks uit!
- Armbandjes knopen is leuk! (Leuker dan tekeningen van Vikingen maken...
- Internetten is helemaal leuker dan tekeningen van Vikingen te maken…
- Je krijgt in Haithabu altijd meer wisselgeld, dan dat je betaald hebt! (Dat dat wisselgeld lijkt op mini-halfedelsteentjes waar je helemaal niks aan hebt, dat maakt niet uit…)
- Ze hebben in Duitsland ook mintijs met mintlikeur!
- En witte bloemetjescrocs! (En nu maar hopen, dat mevrouw G. ze niet aandoet naar school)
- Je kunt beter geen verpakkingen open maken, want de kans is dan aanwezig, dat je het moet kopen... En wat moet je met een éénpitsgaskookstelletje op een schoolreisje waar elke dag voor je gekookt wordt?
- Dit heeft dan als gevolg, dat Mevrouw G. midden in de winkelstraat keihard moet lachen om een sip gezicht. Waarop één van de jongens reageerde met: "Mevrouw, ik ken u niet hoor, iedereen kijkt u aan!"
- Als een kar vol staat met borden, dan kun je er beter niet tegen aanstoten. Dit levert al gauw zo’n 30 kapotte borden op…
- Spookverhalen vertellen is niet echt verstandig.
- Het is vreselijk ontroerend als twee van je leerlingen ineens Nick en Simon voor je gaan zingen!
- 4 nachten veel te weinig slapen is voor niemand echt goed.
- Als mevrouw G. weinig slaap krijgt, rolt ze van de ene lachaanval in de andere. (Daar heeft ze geen brandnetels voor nodig…)
- Mevrouw G. 's nachts uit bed laten komen voor geklieder met "Fred en Ed" is geen goed idee. Ze wordt daar niet echt aardiger van...
- 22 jongens en 5 meiden kunnen er een enorme zwijnenstal van maken.
- Het duurt dan iets langer dan normaal om de boel er weer netjes uit te laten zien.
- Gewoon over de snelweg rijden en hopen dat de files niet te lang zijn, gaat inderdaad sneller dan over B-wegen rijden.
- Als je dan alleen Bij Papenburg via Aschendorf - Bellingwolde naar Pekela wilt rijden, dan moet je wel de goede afslag nemen. Als je dan vanuit Aschendorf ineens weer in Papenburg bent, en als je dan vanuit Papenburg naar Nieuweschans rijdt, dan is dat behoorlijk om, en dan ben je bijna een uur langer onderweg dan de bedoeling is...
- Als je om ongeveer 19.00 uur eindelijk terug bent in Pekela, dan ben je ook echt wel blij dat je weer thuis bent!
|
|
|
|
|
|
Home
